Moet ik Social Media er ook nog bij gaan doen?

Tijdens gesprekken die ik voer met pr- en communicatiemensen hoor ik bovenstaande vraag erg vaak.  Zeker als deze mensen de kracht van social media gaan inzien, dan komen ze erachter dat niets vanzelf gaat en dat een “2.0-aanpak” ook gewoon hard werken is. En je had al zoveel dingen liggen die nog moeten gebeuren. Brochures, jaarverslagen, persberichtgeving,onderhouden van je mediarelaties en daar komt nu ook nog dat 2.0-gedoe bij.  Wat me tijdens workshops die ik geef, opvalt, is dat het besef bij pr- en communicatiemensen begint door te dringen dat dit ontwikkelingen zijn die impact op hun vak hebben. Maar al snel komt de vraag: Ik heb het al zo druk, moet ik dit er dan ook nog bij gaan doen? Een begrijpelijke maar foute vraagstelling.

Sociale Media zijn onderdeel van je vak!
Waarom ik de vraag verkeerd vind? Omdat de vraag suggereert dat je social media pas in je pr -of communicatiebeleid gaat integreren op het moment dat je al het traditionele al gedaan hebt.  Ik heb nog nooit een pr-adviseur de vraag horen stellen aan een collega: ,,Zeg, voor onze nieuwe klant zijn vakbladen ook al belangrijk!  Moet ik die nu ook nog gaan lezen? Daar heb ik geen tijd voor hoor!”. Dat er nieuwe bladen komen en dat ze onderdeel zijn van het werk van een communicatieprofessional vinden we kennelijk vanzelfsprekend. Maar als het gaat om media die direct kunnen terugpraten, dan hebben we het ineens over “het er bij doen”. Of nog erger: “Dat Hyves en Twitter, ach: dat zijn hypes, die waaien wel weer over”.

Ik zal geen enkele pr-professional adviseren om achter elke trend aan te rennen die er maar te vinden is. Maar als communicatiemiddelen vandaag invloed hebben op je dagelijkse werk dan moet je er dus vandaag iets mee.  Als je doelgroep vandaag op Twitter actief is, dan moet je zorgen dat je Twitter vandaag meeneemt in je overwegingen. Als je doelgroep over een halfjaar alleen nog maar in de kroeg te vinden is en zich massaal afkeren van sociale media, dan zijn de kroegen de plekken waar je moet zijn. Een ding is zeker: stilzitten en maar hopen dat “de hype” overwaait is niet de oplossing.