Journalisten zijn hoeren

Zo. Scoren met koppen, primeurs, verdachtmakingen en vunzigheden. Vandaag doe ik er voor het gemak even aan mee. In journalistiek land vragen we erom. Ik heb eind vorige week gesmuld van alle commotie rondom de uitzending van College Tour. Tot aan…College Tour zelf. Wat was dat saaie televisie zeg. Twan Huys maakte aan het begin van de uitzending nog zo’n mooie belofte: 1. Geen enkele gast krijgt bij College Tour betaald, ook Holleeder niet. 2. Alle vragen mogen gesteld worden. Hij hield zich aan alle twee de beloftes. Het is alleen zo jammer dat gestelde vragen niets over gegeven antwoorden zeggen.

Wie is de hoer?
Voor wie onder een mediasteen gelegen heeft, nog even wat uitleg. Er waren nogal wat mensen die commentaar hadden op het feit dat College Tour Willem Holleeder het televisiepodium gaf. Daarmee geef je criminaliteit een podium, zo stelden velen. Misdaadverslaggever John vd Heuvel was een van de journalisten die daar nogal fel in was. Tot die ene uitzending bij Giel Beelen. De 3FM diskjockey hield een ogenschijnlijk onschuldig gesprekje met de gespreksleider van College Tour: Twan Huys. Hij gaf aan erg veel zin te hebben in de uitzending en hij beloofde ons een hoogtepunt in de vaderlandse televisiegeschiedenis (okay, hier overdrijf ik iets). Tot slot wilde hij nog even iets zeggen over de media-aandacht rondom de uitzending.  Luister het volgende fragment maar eens:

Mijn eerste gedachte: wat loopt die John vd Heuvel te janken over zijn gemiste primeurtje. Pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet en nog meer van dat soort gedachtes. Vrij snel daarna bekroop me ook een andere gedachte. Die gedachte werd alleen nog maar versterkt toen ik het begin van de uitzending van College Tour zag. Holleeder had er zichtbaar plezier in om John vd Heuvel nog even een trap na te geven. Vd Heuvel had kort voor de uitzending bericht dat Holleeder betrokken zou kunnen zijn bij weer een nieuw ernstig delict. Het kwam de Heineken-ontvoerder dus maar wát goed uit dat hij de misdaadverslaggever een hak kon zetten. En Twan Huys leende zich daar volledig voor. Goed voor de kijkcijfers uiteraard. Ik moet eerlijk bekennen, ik wist niet dat hoeren zo goed zouden kunnen zijn in voorspel.

Zijn “wij” de echte hoeren?
Hoe zou het nu komen dat dit soort hoog aangeschreven journalisten zich laten gebruiken? Dat journalisten ten faveure van anderen zaken opschrijven. Ik stuurde op de dag van het Giel interview, het fragment door naar mijn collega’s. Met een tekst die enig leedvermaak niet kon verhullen. Leedvermaak omdat deze journalisten zich lieten gebruiken. Maar ik heb natuurlijk gewoon boter op mijn hoofd. Ik zorg er regelmatig namens mijn klanten voor dat zij in het nieuws komen. Vaak is dat via intermediairs als journalisten. Ook via de media. Onafhankelijke journalistiek bestaat niet. Elke journalist heeft zijn bronnen. Op het moment dat een journalist mij vaker goede stukken levert, zal ik hem ook vaker iets geven. Dat is het spel zoals het gespeeld wordt. Dat wil niet zeggen dat wij bij Coopr spinnen. Maar onafhankelijk zou ik journalistiek niet durven noemen. Alles wat je leest is een versie van de werkelijkheid. Joris Luyendijk schreef dat al eens prachtig op in het boek “Het zijn net mensen”. En gelijk heeft Joris.

Daarom is het goed dat er programma’s zijn zoals “De leugen regeert“. Ook als je naar die programma’s kijkt moet je er een eigen kijk op nieuws en mediaoptredens nahouden. Maar ze helpen je wel om scherp te krijgen dat je nooit zaken klakkeloos moet aannemen. Sommige verhalen zijn net het hoofd van Chriet Titulaer. Als je het omdraait, klopt het nog (en deze grap heb ik weer gejat van Theo Maassen)