“Later als ik groot ben, wil ik zelf kunnen vliegen…” Als je klein bent, denk je groot. Ook als het om je latere baan gaat. Je denkt niet in onmogelijkheden, maar alleen aan de dingen die je leuk vindt. Of ze realistisch zijn, doet er niet toe. Ik wilde als kind onder andere “blaadjesharkster in het bos” worden. Ik heb er een heel opstel over geschreven. Want dan kon ik altijd in het bos zijn en wonen op een mooie boerderij vol met katten, honden, paarden, kippen en andere dieren… Het ging niet om het harken van de blaadjes, maar om de droom van het vredige plekje in het groen met ruimte voor alle dieren die ik me maar wensen kon. Deze beroepskeuze werd opgevolgd door ‘dierenarts worden’, want ook dat zou er voor zorgen dat ik de hele dag met dieren bezig kon zijn. Somewhere along the way daalde de realiteitszin echter in. Ik ontdekte dat exacte vakken nou niet bepaald mijn ding waren, dus ‘exit dierenarts’. Maar wat dan…?
Er is geen moment geweest waarop ik heb gedacht: “Ik weet het. Ik ga voor een carrière als PR Adviseur”. Sterker nog. Ik blink niet uit in bewuste keuzes op het gebied van mijn carrière. Ik koos voor een breed georiënteerde opleiding, “want dan kan ik nog lekker alle kanten op”. Daarna rolde ik in een mediarelaties-stage bij een uitgeverij (ik las erg graag, dus ging in eerste instantie eigenlijk meer voor de boeken dan de inhoud van de functie) en kwam daarna via via bij een groot PR-bureau terecht. Toeval of niet, het bleek een goede match. Mijn interessegebieden journalistiek en psychologie kwamen hier samen en inmiddels kan ik zeggen dat ik het vak volledig omarmd heb… #ilovepr
In mijn loopbaan zijn veel mooie kansen vanzelf op mijn pad gekomen, al vanaf vrij jonge leeftijd. Had ik dezelfde keuzes gemaakt als ik er bewuster mee bezig was geweest en meer regie over mijn carrière had genomen? Ik heb oprecht geen idee… Misschien had ik wel veel eerder mijn eerste baan opgezegd om te ervaren hoe het was aan klantzijde? Of had ik gekeken of ik mijn vroegere wens om met dieren te werken kon combineren met het communicatievak? Daarom vind ik het des te beter dat het hele Coopr team een ‘persoonlijk ontwikkelingsplan’ (POP) heeft. Bij Coopr vullen we het document in aan de hand van de volgende thema’s: loopbaanwensen (wat willen we?), ambities (waar willen we naar toe en waarom?), ontwikkelingspunten (en de bijbehorende concrete stappen), de mogelijke middelen die hiervoor nodig zijn (dingen die mensen zelf en wij kunnen doen) en wanneer dit geslaagd is. Hierbij kijken we zowel naar de korte, als de lange termijn.
In de praktijk valt het niet altijd mee om een POP goed in te vullen… Maar heeft men er eenmaal de tijd voor genomen, dan kan het tot verrassende inzichten leiden. Zowel over de ambities van mensen als de richtingen die collega’s soms op de langere termijn op blijken te willen gaan. Door deze kennis kunnen we ervoor zorgen dat mensen de juiste stappen kunnen zetten in hun ontwikkeling, hen hier op challengen tijdens coachingsgesprekken, er ruimte voor geven en (indien nodig) budget reserveren voor bijvoorbeeld trainingen of gesprekken met een professionele coach. Ik denk dat we er met dank aan de POPs steeds beter voor zorgen dat collega’s bewuster bezig zijn met hun ontwikkeling en de rol die Coopr, maar vooral zijzelf daarin kunnen spelen. Oftewel: het is een waardevol instrument dat jou helpt om bewuste keuzes te maken.
Een POP kun je maken tijdens je loopbaan, maar ook al als je studeert. Hierbij 5 tips voor het maken van een goed persoonlijk ontwikkelingsplan:
Ik zet het nu wel allemaal zo makkelijk op een rijtje, maar dat neemt niet weg dat een goed POP plan maken behoorlijk lastig is! Juist voor iemand als ik, wiens ontwikkeling tot nog toe gebaseerd is op dingen die vanzelf op mijn pad kwamen, is het stellen van bewuste doelen one hell of a job… Er zijn namelijk ook momenten dat ik juist wil dat dingen op mijn pad blijven komen en dat ik niet zelf hoef aan te geven wat mijn ambities zijn. Maar uiteindelijk weet ik dat het POP een heel waardevol instrument kan zijn voor de ontwikkeling van je loopbaan. Het kan leiden tot verrassende keuzes of er juist voor zorgen dat je jezelf steeds beter gaat ontwikkelen binnen het vakgebied dat je al gekozen had. Either way: het draait dan in ieder geval om jouw keuzes en om wat jij wilt bereiken. Wat de uitkomst ook is, toch nog blaadjes harken in het bos of nog verder groeien in het PR-vak, zolang het aansluit bij de eigen ontwikkelingswensen is het helemaal goed.
POPse!